Elk werk van beeldend kunstenaar Willem Faas (1928) is een intense zoektocht naar nieuwe materialen, kleurovergangen en verhoudingen tussen licht en donker. In zijn overwegend abstracte schilderijen vallen direct de energieke structuren op en de briljante kleuren, die bij nadere beschouwing uiteenvallen in talloze tonen: van primair rood via transparant violet naar verzadigd paars, van ultramarijn naar haast onmogelijke tinten blauw. Het creëert een sfeer die niet van deze wereld is, het streeft naar een gevoel zonder tegenstellingen. Elk werk is een nieuwe wereld op zich, die de kijker uitnodigt tot verkenning. Zijn gedreven zoeken heeft hem steeds verder gevoerd, naar het eindeloze mysterie van het Universum en de plaats van de mens daarin. Het nooit eindigende proces van "opgaan, blinken en verzinken" in die onmetelijke nucleaire keuken, waar wij allemaal deel van uitmaken, is voor de meeste van ons niet meer dan een vaag begrip. Daaraan vorm te geven, dat gevoel zichtbaar te maken en een plaats te geven, was voor Willem Faas de ultieme uitdaging.